หากรู้ว่าคนที่รักเหลือเวลาบนโลกนี้เพียงหนึ่งวันคุณจะทำอารายเพื่อเค้าหรือปล่าว?.....

หากเวลาช่วงสุดท้ายที่ยังพอจะมีอยุ่คุณอยากจะบอกอะไรกับคนที่คุณรักบ้าง...??

คนไข้เหลือเวลาเพียงหนึ่งวันที่จะมีชีวิตอยู่ หมอเสียใจด้วยต่คุณต้องตัดใจ หมอวัยกลางคนก้มหัวให้กับสาวร่างสูง

ชั้นขอให้เค้าออกจากโรงบาลวันนี้เลยได้ไหมค่ะ ขอใช้เวลาช่วงสุดท้างที่เหลืออยู่ได้ไหมค่ะ ร่างสูงก้มหน้าลงมองพื้น น้ำตาที่ไหลอาบแก้มทั้งสองข้างไม่อาจอาจจะหยุดยั้งได้

ขอเวลามากกว่านี้จะได้ไหมเพื่ออยุ่กับเขา.............

ขอเวลาที่เราจะได้รักกันมากกว่านี้..........

หากเป็นความฝันก็ดีสินะ........เมื่อตื่นขึ้นมาฝันร้ายก็จะหมดไป...............

ประตูห้องถูกเปิดออก สางตากลมโตนั่งอยู่บนเตียง ใบหน้าที่ซีดเซียวแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้มมองมองร่างสูงที่ปาดน้ำตาออกจากดวงตาคู่สวย

เด็กขี้แงร้องทำไมเดี๋ยวชั้นก็ร้องตามหรอกร่างสูงวิ่งโผเข้ากอดสาวตากลมโต

อึนจีชั้นรักเธอนะ........และชั้นก็จะรักเธอตลอดไป น้ำตาแห่งความรักของคนทั้งสองไหลรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

หมอบอกให้ชั้นกลับได้แล้วหละซาราง ชั้นไม่เป็นไรแล้ว รอยยิ้มหวานปรากฎบนใบหน้าที่ซีดเซียว แววตาที่เต็มไปด้วยรักมอบให้คนตรงหน้า

ถึงแม้เวลาจะหยุดชิวิตเราได้......แต้ไม่อาจจะหยุดความรักที่มีต่อกันได้......

แม้กายสลายแต่ใจยังคงอยู่.........

รักจะคงอยู่และมีเพียงแค่เราสองตลอดไป.....................

ชายทะเลที่สงบเงียบ ท้องฟ้าสีคราวและลมพัดเย็นสบาย สองสาวที่โอบกอดกันอยู่ระเบียงบ้านพักริมหายทรายสวย

สวยจังเลยค่ะซาราง.....รุ้ได้ไงค่ะว่าชั้นชอบทะเล ใบหน้าซีดเซียวซุกที่ซองคอขาวเนียนของคนร่างสูง

รู้สิ ก็อึนจีเป็นคนที่ซารางรักที่สุดจะไม่รุ้ได้ยังไงค่ะ ร่างสูงหันหน้าหลบสายตาของคนข้างกายไม่ให้เห็นแววตาที่เจ็บปวดของตัวเอง

น้ำคาใสไหลออกมาอีกครั้งบนใบหน้าสวยของคนร่าง อึนจีดันตัวขึ้นเมื่อเห็นคนข้างกายมีท่าทีผิดแปลกไป

เป็นอารายไปค่ะซาราง ร้องไห้ทำไมค่ะ อย่าร้องนะค่ะคนดี มือน้อยเอื้อมมือไปขยี้ผมของคนร่างสูงเพื่อปลอดขวัญ

.อึนจีจ๋า ซารางเอามือปาดน้ำตาไปมาราวกับเด็กน้อย

มาค่ะจะก้าวผมให้นะค่ะจะได้สวยๆ แฟนอึนจีต้องสวยนะค่ะรู้ไหม สาวตากลมโตลุกขึ้นไปก้าวผมของร่างสูงอย่างตั้งใจ แม้จะโซเซด้วยความเหนื่อยอ่อนจากร่างกายที่ไม่อาจจะทนไหวแล้วก็ตาม

อึนจีไม่ต้องลุกแล้วเธอไม่สบายอยุ่นะ...ร่างสูงจับแขนคนรักไว้แน่น

ไม่เป็นไรค่ะขอให้อึนจีทำให้ซารางเถอะนะค่ะ มือสองข้างก้าวผมรวบไว้กลางศรีษะของร่างสุง

แค่ก.....แค่ก.....แค่ก...... เลือดที่กระเด็นเต็มพื้นไม้เป็นสีแดงฉาน ร่างน้อยล้มลงกับพื้นไม้อย่างแรง

เลือดที่ไหลออกจากปากยังคงไหลออกมาดูทีท่าจะไม่ยอมหยุดเอาง่ายๆ

อึนจี~!! ร่างสูงอุ้มร่างน้องเข้าไปข้างใน ฃวางเธอไว้บนเตียงสวย

ซา.....รางค่ะลมหายใจเริ่มถี่รัวจนพูดไม่เป็นจังหวะของอึนจียิ่งทำให้ใจซารางยิ่งบอบช้ำมากขึ้นเท่านั้น

ไม่ต้องพูดแล้วอึนจี ซารางอยู่นี่ มือของคนทั้งสองประสานกันเป็นหนึ่งเดียว รอยยิ้มหวานเผยห็นบนใบหน้าที่ซีดเซียว

ซาราง คุณจะยังรักชั้นไหมหากชั้นจากคุณไปแล้ว ร่างสูงนิ่งอึ้งกับคำพูดของคนรัก

..........................ไม่มีคำพูดได้ออกจากปากของซาราง

ซารางค่ะ...ทำไม..ไม่ตอบหละค่ะ น้ำตาเริ่มรินไหลออกจากดวงตา กลมโตสวยริมฝีปากบางของร่างสูงประทับบนหลังมือของสาวน้อย

ซารางก็จะยังรักอึนจีอย่างนี้ตลอดกาล สาวตาที่มุ่งมั้นของซารางเป็นเครื่องยืนยันถึงความรู้สึกจาก

อึนจียันตัวขึ้นนั่งแต่ก็ล้มลงอีกเพราะความอ่อนแรง ร่างสูงช่วงประของตัวขึ้นนั่งและโอบกอดเธออย่างอ่อนโยน

อึนจีชั้นรักเธอนะ เสียงพูดที่แผ่วเบากระซิบข้างหูของคนรัก

แค่ก...แค่ก....ซษรางค่ะชั้นอยากไปอยู่ริมทะเลจะได้ไหมค่ะ๐ร่างน้อยซบอกคนข้างกายด้วยท่าทางที่วิงวอน

อื้อ...เดี๋ยวซารางจะพาไปนะอึนจี ร่างสูงช้อนตัวคนรักไว้ในอ้อมแขนพาเดินลงไปยังหาดทรายขาวสวย

ซารางอุ้มร่างน้อยวางลงบนผืนทรายอุ่น ใบหน้าซีดเซียวยิ้มให้ซารางอย่างมีความสุข ทั้งคู่มองท้องฟ้าสีครามที่กว้างใหญ่

สวยเหลือเกิน.เหมือนภาพวาดเลยนะค่ะซารางอึนจีเงยมองหน้าคนรัก

ใช่ สวยมากเลย ซารางดึงร่างน้อยเข้ามากอดไว้แน่น

ท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนสี จากสีครามเริ่มกลายเป็นสีส้มแดง พระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้าแล้วเวลาแห่งคนทั้งสองเริ่มใกล้เข้ามาแล้ว

ซารางค่ะท้องฟ้าเริ่มเป็นสีส้มแล้วค่ะ พระอาทิตย์กำลังจะตกดินแล้วสวยจังเลยค่ะ อึนจีพูดพลางหอบ...ด้วยอาการที่อิดโรย

อึนจี...อย่างเป็นอารายนะซารางจับใบหน้าที่ซีดเซียว ดวงตาทั้งคู่จ้องประสานกันเป็นหนึ่งเดียว

ชั้น...จะ..รัก...ซารางตลอดไปนะค่ะ ดวงตากลมโตเริ่มปรือจนใกล้ปิดแต่ก็ยังมีรอยยิ้มมอบให้คนรักไม่ส่าง

อึนจี...อึนจี.....ตื่นสิ ร่างสูงเขย่าตัวร่างน้อยไปมา

อ๊าคคค....แค่กก....แค่กซารางเธอต้อง...มีชีวิตอยุ่ต่อไปนะค่ะ......... เลือดที่ไหลออกจากริมฝีปากเป็นทางเปลื้นลงบนมือของซารางเต็มไปหมด

อึนจีอย่าเพิ่งเป็นอารายนะ ซารางช้อนร่างสูงขึ้นอุ้มวิ่งไปตามหาดทรายขาวเนียนในยามเย็ม

ท้องฟ้ากลายเป็นสีน้ำเงินดำเข้มจนมืดสนิท ซารางวิ่งไปเรื่อยไม่รู้จะทำอย่างไรก็รู้แก่ใจว่าเวลาใกล้จะหมดแล้วแต่ยังไงก็ยังอยากจะยื้อเวลาต่อไปเรื่อยเท่าที่จะทำได้

ซารางรักอึนจีนะ!!!!

และจะรักตลอดกาล!!!!!!!!!

เธอคือคนเดียวในใจชั้นนะอึนจี

ความรักของซารางจะอยู่กับอึนจีตลอดแม้ว่ากายเราจะจากกัน แต่ความรักที่ซารางมีให้

อึนจีจะยังฝังรากลึกในทุกที หัวใจเราจะมีกันตลอดไป~!!!

ซารางตะโกนลั่นหาดเหมือนคนบ้าคลั่ง ทุกอย่างรอบตัวเหมือนจะจางหายไปหมด หัวใจแทบจะสลายเมื่อเห็นคนรักนอนในอ้อมกอดรับตาพริ้มอย่าสงบ

ซารางวางอึนจีไว้บนผืนทรายที่อ่อนนุ่ม น้ำตาไหลนองแก้มสองข้างหยดลงบนผืนทรายจนเปียกชื้น

นี่หรือน้ำตาแห่งความรัก...............

หัวใจทำไมถึงได้เจ็บปวดเช่นนี้

เจ็บเหลือเกิน......อยากจะตายตรงนี้อยากจะจากไปพร้อมคนตรงหน้า

แต่ก็ทำไมได้ เพราะคนที่เรารักบอกให้เรามีชีวิตอยุ่ต่อไป

...............................................

หากคุณมีช่วงเวลาแบบนี้คุณจะทำแบบไหน

คุณจะอยุ่ข้างกายเขาจะวินาทีสุดท้ายของชีวิตหรือไม่?

วันนี้คุณทำให้แฟนคุณมีความสุขแล้วหรือยัง

หรือคุณจะรอจนถึงช่วงเวลาแบบนี้

คุณถึงจะรู้ซึ้งถึงความรัก.....